Storythai

EDIE :: 6 JUNE 2008

เมื่อเย็นไปดู The Chronicals of Narnia : Prince  Caspian กับอิงมา

มันกลับมาจากบอสตันนานเนละ ก้เพิ่งจะได้นัดเจอกันวันนี้แหละ อิอิ ตอนแรกก็ไปนั่งกิน otoya มา

แต่ก็ไม่ได้กินไรมาก กินแค่ไอติมซากุระ ก้อเม้าท์กันเรื่อยเปื่อย ไม่รู้ทำไรก้อเลยขึ้นไปจองตั๋วดูนาร์เนียกัน

ภาคนี้ก้อสนุกเหมือนภาคแรก(หรือสนุกกว่า?) แต่ขอบอกว่าปีเตอร์ในเรื่องหล่อมากกกกกกกกกกกก

หล่อกว่าเจ้าชายแคสปี้ยนซะอีก 55555555+

แถมตอนจบเพลงost.ก็เพราะ โดนใจจนทนไม่ไหวกลับถึงบ้านต้องหาโหลดมาฟัง

อ่อ แล้วก้อได้กระเป๋าสะพายมาใบนึง อิงซื้อมาฝากจากเมกา (จะซื้อทามม๊ายยย เด๋วเราก้อไปอยู่ด้วยกันแล้ว55)

แล้วก้อเสียเงินค่าครีมทีฝากอิงซ์ออีกพันกว่าบาท จน กลับบ้านหมดตูด -*-

*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*

อีกครั้ง........กับการต่อสู้

ทั้งๆที่เราก็ตัดสิน คาดการณ์หรือเดาเอาไว้ล่วงหน้าไม่ได้เลย แต่ก้อเหอะสู้กันสักตั้ง

จริงๆแล้ว "ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้"สักหน่อยเนอะ ก้อแค่พยายาม พยายาม และพยายาม

ก็หวังว่าเราจะ Fighting chance ได้รับโอกาสนี้ละกันเนอะ

ครั้งนี้มันเหมือนมีกำลังพิเศษด้วยแหละ เลยเหมือนว่าไม่ได้สู้คนเดียว ยังมี"เธอ"อีกคนที่คอยถามไถ่ความเป็นไป

แล้วเราก้อได้ทำให้เธอเห็นว่า "Im A Fighter,I may small BUT Im Tough"เฟร้ยยยยยย

นอกจากเพื่อตัวเอง และคนในครอบครัวแล้ว ก็เพื่อเธอนี่แหละ ฮ่าๆๆๆ

(หูยกูจะอ้วกหว่ะ เวลาอัพอะไรเลี่ยนของตัวเองลงได)

ช่วงนี้ปวดหลังอ่ะ (โรคคนแก่?) ไม่รู้เป็นได้ไงก้มทีแทบจะคลาน ปวดชิบเลย จะไปหาหมอก็กลัว

กลัวเพราะอาการมันเหมือนหมอนรองกระดูกอักเสบ แต่นะ...ขออย่าให้กูเป็นเลย กูกลัวการผ่าตัด

เพราะเห็นน้องเป็นไปคนแล้ว กูงี้แทบกี๊ดดดดดด

แล้วถ้าเป็นเรื่องไปอเมริกาต้องเลื่อนไปอีกยาวนานแน่ๆ ขอให้กูแค่เป็นปวดหลังธรรมดาละกัน

ดีนะกูไม่อ้วน ถ้าอ้วนสาเหตุคงมาจากอ้วน พูดถึงเรื่องอ้วนๆ ตอนนี้อยากกินบุฟเฟ่ต์เค้ก

ร้านLe Bulonche มากกกกกกกกกกกกไม่ได้ไปอีกเลยหลังจากพี่ปิงกลับญี่ปุ่น

ใครจะไปยกมือด่วน 5555+

เอาว่ะก่อนไปอเมริกาไปกินอีกสักที กินทิ้งทวนเลย ก๊ากกกกกกกกกก  อยากกินๆๆๆๆๆๆ

อยากดูคอนเสิดก็อยากSHUT UP AND SING WITH TRAVIS & SIMPLE PLANก็อยาก

(คิดถึงเดฟฟฟฟฟ ถ้าไปดูจะได้เจอเดฟแล้ว555+ อีบร้า) ส่วนคอนเสิดBS ก็อยากดู มะแร่งงง

อยากดูไปหมด พอกูจะไปนี่มีแต่คอนเสิดดีๆเข้ามาเพียบ คงจะไม่ได้อยู่ดูเป็นแน่นอนเลยว่ะ

สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!

แถมพี่มนมาชวนไปงาน MAA2008 @ KUL อีก โฮกกกกกกกก....

อยากไป 行きたい　ですね。

แต่สุดท้ายมาคิดได้ กูโวยวายไปก็ไม่ได้ผล ไปอเมริกานี่แหละคุ้มที่สุดในชีวิตแล้ว ก๊ากกกกก

(คนแบบกูคิดอะไรเป็นงานเป็นการเป็นกะเขาด้วย) 5555+

บายเดอะเวย์ตอนนี้รู้สึกเหมือนว่าตัวเราเองกำลังมีความสุขอย่างมาก ไม่ใช่เพราะอินเลิฟ เพียงแค่มันมีอะไรดีๆผ่านเข้ามา

แต่เราก้อไม่รู้ว่าอะไรดีๆนั้นจะอยู่นานแค่ไหน แต่ตอนนี้มีความสุขมากจริงๆ

วิ๊วววววววววววววววววววววววววววววววววว ไปดีกว่า

ปล.ปวดหลังโค่ดๆๆๆๆๆๆๆๆ T_T